Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΦΤΑΙΕΙ

Του Θωμά Νούσια

Συγγνώμη, αλλά δεν φταίει ο Μητσοτάκης! Ναι, σφύριζε αδιάφορα όταν τον προειδοποιούσαν ότι θα σκοτωθεί κόσμος. Ναι, τη μέρα που έγινε το κακό ετοίμαζε προεκλογική φιέστα στο ανύπαρκτο κέντρο τηλεδιοίκησης των τρένων. Αλλά ο ένοχος είναι άλλος.

Δεν φταίει ο υπουργός, που πριν λίγες μέρες ωρυόταν και ορκιζόταν πως διασφάλισε την ασφάλεια. Ούτε οι δημοσιογράφοι που έθαβαν τα εξώδικα των σιδηροδρομικών και τώρα πέφτουν απ’ τα σύννεφα.

Δεν έχουν ευθύνη οι δικαστές που έκριναν αδικαιολόγητες τις διαμαρτυρίες των υπαλλήλων της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Κακώς κατηγορούμε τον σταθμάρχη που μπέρδεψε τις γραμμές και τον πολιτικό που από αχθοφόρο τον έκανε σταθμάρχη γιατί ήταν κομματόσκυλο.

Ένας φταίει για όλα: Εγώ, ο ψηφοφόρος! Τι θα πει «δεν ήξερα»; Δεν ήξερα τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια; Τι θα πει «με παρέσυραν»; Ας μη κατάπινα αμάσητο το σανό.

Δεν είναι δικαιολογία το «όλοι ίδιοι είναι». Σύμφωνοι, ουδείς αναμάρτητος, αλλά δεν χρεοκόπησαν όλοι τη χώρα, δεν πιάστηκαν όλοι με τη γίδα στην πλάτη και τον κοριό στο αφτί, δεν είχαν πάρε-δώσε με Χριστοφοράκους, Νοβάρτις, ΚΕΕΛΠΝΟ, δεν άφησαν όλοι άδεια ταμεία φεύγοντας. Και στα κόμματα δεν είναι όλοι άχρηστοι και σάπιοι. Κανένας δεν με υποχρεώνει από κάθε ψηφοδέλτιο να επιλέγω τους χειρότερους.

Ο Μαυρογιαλούρος, ο βουλευτής Καλοχαιρέτας, ο Θανασάκης ο πολιτευόμενος, δεν αποτελούν νέα φρούτα. Ανίκανοι, άσχετοι, μικρά και μεγάλα λαμόγια υπήρχαν πάντα. Γι’ αυτό τα βολεύαμε κουτσά στραβά και δεν πηγαίναμε μπροστά. Τι είναι όμως αυτό που τα τελευταία χρόνια φέρνει τη μια συμφορά μετά την άλλη;

Διέλυσαν το ΕΣΥ για να θησαυρίζουν τα ιδιωτικά και γίναμε παγκόσμιοι πρωταθλητές σε θανάτους από covid. Δώρισαν την ενέργεια σε αεριτζήδες και πήραν φωτιά οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού. Ξεπούλησαν σταδιακά τους σιδηροδρόμους και φτάσαμε στην τραγωδία στα Τέμπη. Όλα στους κερδοσκόπους! Από συγκοινωνίες, επικοινωνίες, ενέργεια, μέχρι υγεία, ασφάλιση, παιδεία, ύδρευση.

Δεν χαρίζουν απλώς στους ολιγάρχες τον εθνικό μας πλούτο, τις ζωτικής σημασίας υποδομές μας, αλλά τους αφήνουν και ασύδοτους να οργιάζουν. Κανένας έλεγχος! Προς Θεού, μη δυσαρεστηθούν οι επενδυτές!

Οι οποίοι «επενδυτές», κατά… διαβολική σύμπτωση, είναι συνήθως πεθεροί, γαμπροί, αφανείς συνεταίροι πολιτικών, αυτοδιοικητικών, μιντιαρχών. Μαζί στήνουν τις βρόμικες δουλειές.

Ρεμούλες, μίζες, υποκλοπές, κουκουλώματα. Ασυλίες, παραγραφές, ακαταδίωκτα, νόμοι περί (μη) ευθύνης υπουργών. Αλλήθωρη Δικαιοσύνη, πετσωμένα ΜΜΕ. Εκρηκτικό, θανατηφόρο μίγμα. Με το δικό μου και το δικό σου «οκέι». «Η ανοχή και η απάθεια είναι οι τελευταίες ”αρετές” μιας θνήσκουσας κοινωνίας», λέει ο Αριστοτέλης.