Η δουλειά μου είναι να ΠΑΙΡΝΩ συνεντεύξεις. Όχι να δίνω. Ο συνάδελφος Βαγγέλης Γυφτόπουλος επέμενε να κάνω μια εξαίρεση και η συνέντευξή μας δημοσιεύτηκε στην αθηναϊκή αθλητική εφημερίδα ΤΟ ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ και στον δικό μας ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ.
Γυρνώντας στα παλιά, αφηγήθηκα στον Βαγγέλη πώς ο Γιάννης Μαρής με έκανε να αγαπήσω τη δημοσιογραφία και πώς ο Μάνος Χατζιδάκις αποφάσισε να μου δώσει συνέντευξη γιατί… είχα τρακ!
Πώς ένας δεξιός πολιτικός, ο Κωστής Στεφανόπουλος, με έκανε… αριστερό! Με βοήθησε να πετάξω τις παρωπίδες και να δω τα πράγματα πιο καθαρά.
Πώς κάποτε στα ΜΜΕ κάναμε ρεπορτάζ και όχι copy paste. Κυνηγούσαμε την είδηση. Δεν δημοσιεύαμε ετοιματζίδικες «ειδήσεις» από Μαυρογιαλούρους που ευλογούν τα γένια τους.
Οι εφημερίδες (σάιτ και τοπικά κανάλια δεν είχαμε) δεν ήταν πίνακες δελτίων Τύπου με τα «ΘΑ», τα «ετελείωσεν» και τα «κατόπιν ενεργειών μου» του κάθε Καλοχαιρέτα βουλευτή, δημάρχου, περιφερειάρχη.
Στην περσινή χριστουγεννιάτικη συνέντευξη, που μου τη θύμισε τώρα το Fb, μιλήσαμε για τα Γιάννινα τού χθες αλλά και του σήμερα.
Για την πάλαι ποτέ «πόλη των Γραμμάτων και των Τεχνών», που κάνει ό,τι μπορεί για να σβήσει την ιστορία της και τον πολιτισμό της.
Την πόλη που όλα τα θαυμάσια αρχοντικά και νεοκλασικά του 19ου αιώνα τα έκανε πολυώροφα τζαμένια τέρατα και πολυκατοικίες-τούρτες.
Την πρωταθλήτρια Ευρώπης στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Με ατμόσφαιρα Πεκίνου και με τους τοπικούς της άρχοντες να κάνουν… τον Κινέζο.
Με τους κατοίκους της να εισπνέουν καρκίνους, εμφράγματα και εγκεφαλικά και να μη βγάζουν άχνα. Την πόλη «Σφάξε με, αγά μου, ν’ αγιάσω»!
Στη φωτογραφία, η πρώτη μου δουλειά σε εφημερίδα. Πριν μισό αιώνα. ΘΩΜΑΣ ΝΟΥΣΙΑΣ
