Σάπιοι πολιτικοί, νταβατζήδες ολιγάρχες. Φραπέδες, Χασάπηδες, τσελιγκοπούλες με Φεράρι. Πίνουν στην υγεία των κορόιδων.
Μαύρη επέτειος αύριο. 21 Απριλίου. 59 χρόνια από το πραξικόπημα των καραβανάδων και 52 από την πτώση τους, πολίτευμα Προεδρευομένη Κλεφτοκρατία.
Χούντες-μαφίες πολιτικές, οικονομικές και άλλες κάνουν πλιάτσικο σαν στρατός κατοχής. Ληστεία σε τρόφιμα, ρεύμα, καύσιμα, τράπεζες, υγεία, δημόσια έργα, ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και όχι μόνο.
Δεν φταίνε, λένε, οι λωποδύτες πολιτικοί που μας ρημάζουν τη ζωή, φταίει η… άτιμη η κοινωνία που τους έκανε λωποδύτες. Βγάζεις στη φόρα τις βρομιές τους; Είσαι τοξικός. Τις κουκουλώνεις και τις μπαζώνεις; Γίνεσαι από υπουργός με μαϊμού πτυχίο μέχρι Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Μπορεί να πεθαίνουμε αβοήθητοι στις ουρές του διαλυμένου ΕΣΥ, αλλά… θα κλείσουν τα Σόσιαλ στα ανήλικα. Μπορεί οι προηγούμενοι να μη βούτηξαν το δάχτυλο στο μέλι, αλλά είναι «κατσαπλιάδες». Γιατί δεν φοράνε γραβάτα. Οι σημερινοί είναι κατσαπλιάδες με γραβάτα.
«Αποφασίζομεν και διατάσσομεν» η χούντα των καραβανάδων το 1967, «έτσι γουστάρω και σε όποιον αρέσει» οι μαφίες το 2026. Πραξικόπημα με τανκς τότε, πραξικοπήματα συνταγματικά, κοινοβουλευτικά και δικαστικά τώρα.
Θα μας γεμίσουν πομφόλυγες πάλι για την αυριανή επέτειο. Μηνύματα-κλισέ της πολιτικής ηγεσίας, copy paste των περσινών και των προπέρσινων, η επιτομή του στόμφου και της κοινοτοπίας. Με κατακλείδα το υποκριτικό «Ποτέ ξανά».
Μιλάνε με αποτροπιασμό για τους δικτάτορες και έχουν για κορυφαίους υπουργούς τα ορφανά τους: Τσεκουροφόρος αρχηγός της νεολαίας του Παπαδόπουλου ο ένας, θαυμαστής και συνομιλητής του Παττακού ο άλλος, παλιός χρυσαυγίτης ο τρίτος.
Κατακεραυνώνουν τη χούντα που κρατούσε φιμωμένο τον Τύπο. Οι ίδιοι που φιμώνουν τα Μέσα Ενημέρωσης μπουκώνοντάς τα με δημόσιο χρήμα. Που στήνουν θηριώδεις μηχανισμούς γκεμπελικής προπαγάνδας και συμμορίες πληρωμένων δολοφόνων χαρακτήρων.
Δέσμια των συνταγματαρχών η Δικαιοσύνη το 1967-74, θεραπαινίδα των κυβερνώντων στη σημερινή «δημοκρατική» Ελλάδα. Έκτακτα στρατοδικεία τότε, εισαγγελείς που «κλώθουν» και κουκουλώνουν σήμερα.
Ανύπαρκτη η ισονομία στο τυραννικό καθεστώς, κατοχυρωμένη με νόμους η ασυδοσία και η ατιμωρησία των πολιτικών και των συνεργών τους στη δημοκρατία α-λα νεοελληνικά: Ασυλίες, παραγραφές, ακαταδίωκτα, νόμοι περί (μη) ευθύνης υπουργών.
Θυμούνται με φρίκη τους εθνικο-παράφρονες υπαίτιους της κυπριακής τραγωδίας. Οι ίδιοι που αγκαλιάζουν ημίτρελους υπερπατριώτες, τους χαϊδεύουν τα αφτιά, κατεβαίνουν μαζί τους σε συλλαλητήρια με περικεφαλαίες και Βουκεφάλες, τους κάνουν βουλευτές και ευρωβουλευτές.
Έβγαζε λόγους ο δικτάτορας στην Ακαδημία Αθηνών και χειροκροτούσαν με ενθουσιασμό τις παραληρηματικές ασυναρτησίες του οι «αθάνατοι». Στα χνάρια τους και οι σημερινοί άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης. Παρακολουθούν απαθείς τα σημεία και τέρατα και γλείφουν την εξουσία μπας και τους πετάξει κανένα κοκαλάκι.
Το ψάρι στη χούντα βρόμαγε από το κεφάλι. Ο «πτωχός πλην τίμιος» δικτάτορας είχε ως μόνιμη κατοικία του τη βίλα-παλάτι του Ωνάση, ενώ Παττακογαμπροί και κουμπάροι έκαναν πάρτι με «Τάματα του Έθνους» και απευθείας αναθέσεις σε έργα-χρυσωρυχεία.
Όποια δυσώδη υπόθεση ερευνήσεις στη σημερινή Ελλάδα, όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, βρίσκεις από κάτω το Μητσοτακέικο, κορυφαίους υπουργούς-γαμπρούς εθνικών μας εργολάβων, κολλητούς, κουμπάρους, κομματόσκυλα.
Πολυώροφα τέρατα-μνημεία κιτς, πλατείες με πλαστικά λουλούδια και απείρου κάλλους φιέστες οι άξεστοι χουνταίοι. Τσιμεντώματα μνημείων, ανδριάντες-καρικατούρες και ιερόσυλες «αναπλάσεις» οι σύγχρονοι «άριστοι». Έλλειμμα δημοκρατίας και έλλειμμα πολιτισμού πάνε μαζί.
Και ο «σοφός λαός» τι κάνει; Ό,τι έκανε και στα χρόνια της χούντας: Την πάπια. Οι φιλήσυχοι κυρ-Παντελήδες τα έβρισκαν όλα ειδυλλιακά: «Ο Παπαδόπουλος μάς γλύτωσε από τον Αντρέα και τους Λαμπράκηδες. Η εθνική μας κυβέρνηση φτιάχνει δρόμους».
Αυτά τους έλεγαν τα παπαγαλάκια του ΕΙΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, οι Γεωργαλάδες και οι λογοκριμένες εφημερίδες, αυτά πίστευαν. Τώρα, μετά από μισό αιώνα δημοκρατίας, άλλαξε άραγε κάτι; Έλειψαν μήπως τα παπαγαλάκια, η προπαγάνδα, η παραπληροφόρηση; Απέκτησε μνήμη και κρίση ο λαός;
Σήμερα δεν έχουμε χούντα, κι ας λένε οι ανιστόρητοι φανατικοί. Έχουμε μια 52χρονη Δημοκρατία ανάπηρη από γεννησιμιού της, που κάποιοι τα τελευταία χρόνια τής έδωσαν τη χαριστική βολή και την κατάντησαν τετραπληγική. Πώς αλλιώς θα οργίαζαν ασύδοτα τα οργανωμένα συμφέροντα;
Τώρα δεν έχουμε χούντα. ‘Εχουμε χούντες! Ας είμαστε καλά εμείς οι πολίτες που το φροντίσαμε. Με την ψήφο μας και με τη σιωπή μας.
